Opleiding en achtergrond

Er is een reden voor iedere ervaring ook al zien we die niet altijd.
Alles heeft zin.
Alles wat er gebeurt doet zich voor zodat we de les kunnen leren die we nodig hebben

(uit: Levenslessen van Elisabeth Kübler-Ross)

Ik ben in 1958, als tweede kind en oudste dochter, geboren in een gezin met 7 kinderen. Na mijn middelbare school ging ik naar de Sociale Academie en ben opgeleid als maatschappelijk werker. Hoewel ik niet meteen in de hulpverlening terecht kwam, is het begeleiden van mensen in uiteenlopende situaties altijd een rode draad in mijn leven geweest. In 1996 ben ik weer gaan studeren en heb de opleiding tot psychosociaal werker gevolgd bij Academie Gradatim. In die periode overleden mijn beide ouders, kort na elkaar en zeer plotseling. Dit heeft veel impact op mij gehad en vanaf dat moment ben ik me gaan verdiepen in rouw- en verliesbegeleiding. In die periode werkte ik bij Slachtofferhulp en Vluchtelingenwerk waar ik veelvuldig werd geconfronteerd met verlies.

Mijn verlangen om me professioneel te scholen leidde uiteindelijk tot de keuze om de post-HBO opleiding Verlieskunde te volgen bij Herman de Mönnink in Groningen. Inmiddels had ik ook workshops rond rouw en verlies gevolgd bij het Landelijk Steunpunt Rouwbegeleiding (LSR). Graag wilde ik meer "gereedschap" in huis hebben dan alleen woorden en dit heeft mij doen besluiten om de opleiding Creatieve middelen bij rouw en verlies te volgen bij Jacqueline Tondu. Deze specialisatie bestond uit een basisopleiding van één jaar (20 dagen) waarin geleerd werd diverse creatieve middelen zoals taal, drama, tekenen en schilderen, muziek en beeldhouwen toe te passen in de rouwbegeleiding. Om mijn therapeutisch werk verder te verdiepen heb ik tenslotte de 3-jarige Verlies Trauma Integratie (VTI) opleiding gevolgd bij Centrum Marieke de Bruijn. De VTI-methode is erop gericht om inzicht te krijgen in processen op verschillende bewustzijnsniveaus. Marieke de Bruijn is o.a. opgeleid door Elisabeth Kübler-Ross in Amerika.

Elisabeth Kübler-Ross (1926-2004) is een internationaal erkende pionier en autoriteit op het gebied van stervensbegeleiding en verliesverwerking in de ruimste zin van het woord. Zij heeft een belangrijke rol gespeeld in het doorbreken van het taboe rondom sterven en rouw. De fasen van rouw, het werken aan je eigen onverwerkte ervaringen (unfinished business), de theorie van de vier kwadranten (het fysieke, mentale, emotionele en spirituele) en onvoorwaardelijke liefde zijn belangrijke pijlers in het werk van Elisabeth. De kern van het gedachtegoed van Elisabeth is, dat het leven een stroom ervaringen is die geboorte en dood met elkaar verbindt. We zijn voortdurend bezig met ontmoeten, veranderen, afscheid nemen en opnieuw ontmoeten. Uit de ervaringen met anderen leren wij onze eigen levenslessen.