Psychosociale hulpverlening

Door het oerwoud moet elk zijn eigen weg banen, slechts nu en dan kruist er een ander pad. Men kijkt eens om en droogt elkanders tranen, waarna men weer de eigen weg hervat

(M. van Halewijn)

Psychosociale hulpverlening richt zich op problemen die voorkomen in de wisselwerking tussen jezelf en jouw omgeving. De problemen beïnvloeden je zodanig dat je niet kunt doen wat je wilt doen, of wat redelijkerwijs van je verwacht mag worden.

Psychosociale hulpverlening is o.a. bedoeld voor mensen die:

  • een verlies hebben geleden
  • aandacht willen voor spanning en stress
  • constructief willen omgaan met boosheid en verdriet
  • hun angsten onder ogen willen zien
  • verlangen naar persoonlijke groei en ontwikkeling
  • anders willen leren omgaan met kritiek
  • het stuur van hun leven in eigen hand willen houden
  • doelen willen stellen

Psychosociaal werk is nog betrekkelijk nieuw. Het beweegt zich binnen het veld van de gezondheidszorg tussen psychotherapie enerzijds en maatschappelijk werk anderzijds. Psychosociaal werk voldoet aan de toenemende vraag van mensen waarvoor psychotherapie, voor de ervaren problematiek, een te zwaar middel is en die door maatschappelijk werkers onvoldoende kunnen worden geholpen.

In onze veranderende samenleving vragen niet-zieke, "normale" mensen steeds vaker aandacht voor moeilijkheden die hun welzijn in de weg staan. Veel van deze mensen komen terecht bij hun huisarts. De huisarts heeft onvoldoende tijd en specifieke deskundigheid om mensen met alledaagse problemen te begeleiden. De problematiek van deze mensen is vaak niet "zwaar" genoeg om hen te verwijzen naar een psychotherapeut. Met name psychosociaal werkers zijn specifiek opgeleid om "normale mensen" met alledaagse problemen te begeleiden.

Veel mensen zien problemen als kans voor persoonlijke ontwikkeling en groei. Deze mensen willen zelfbewust hun eigen leven vorm geven en vinden steeds vaker de weg naar een begeleider, zoals de psychosociaal werkende. Het exploreren van de eigen autonomie blijkt een groot zelfhelend vermogen vrij te maken: het functioneren verbetert en de zorgvraag neemt af.

Uitgangspunten die in de hulpverlening worden gehanteerd:

  • het leven heeft zin om geleefd te worden
  • mensen zijn in staat om hun eigen leven vorm te geven, verbonden met de omstandigheden waarin zij leven
  • ieder mens heeft helende krachten in zich
  • ieder mens heeft ten diepste de wens om "zichzelf" te zijn
  • ieder mens kan dat wat hij geleerd heeft integreren in het dagelijks leven